Historia i zasady funkcjonowania
systemu GSM Historia i zasady funkcjonowania
systemu GSM
 |
 |
 |
 |
Historia telefonii cyfrowej nie jest długa - liczy tylko pięć lat. Pierwszą tego rodzaju, pokazową sieć uruchomiono w 1991 roku na targach telekomunikacyjnych w Genewie. Jej komercyjny odpowiednik powstał w tym samym roku w Finlandii, a pierwszym operatorem był Telecom Finland. Rok póżniej GSM stał się produktem w pełni rynkowym.
GSM to przyszłość europejskiej, a także światowej telefonii ruchomej. W ponad 120 krajach w eksploatacji jest już około 160 sieci GSM. Co dziesiąty telefon komórkowy działa w tym systemie, prognozy mówią o 230 sieciach w ponad 100 krajach za pięć lat.
GSM, czyli Global System for Mobile Communications (Globalny System Telefonii Ruchomej), wykorzystuje możliwości najbardziej zaawansowanej obecnie technologii telekomunikacyjnej. Działa w oparciu o technikę cyfrową z tzw. podziałem czasowym. Umożliwia to znaczne zwiększenie pojemności systemu w porównaniu z działającymi sieciami analogowymi.
Sercem telefonu komórkowego GSM jest karta mikroprocesorowa SIM, która zawiera informacje o abonencie. Jej najważniejszą częścią jest mikroprocesor "zaszyty" w karcie podobnej do kredytowej. Umieszcza się ją w odpowiednim gnieździe w aparacie GSM. Dlatego można go używać z pomocą kart należących do różnych abonentów. Karta SIM jest weryfikowana na podstawie niepowtarzalnego, osobistego numeru. Kilkakrotne błędne podanie kodu powoduje zablokowanie karty.
System działa w częstotliwości 900 MHz, co gwarantuje wyższą - w porównaniu z telefonią analogową - jakość połączeń, niezawodność i odporność na zakłócenia, co znacznie utrudnia podsłuch. W celu zwiększenia bezpieczeństwa rozmów aparaty GSM są wyposażone w wiele systemów i kodów zabezpieczających. Na świecie nie zanotowano jeszcze przypadku ich złamania. Ważną zaletą cyfrowych "komórek" jest też to, że nie potrzebują wielkiej mocy wewnętrznych nadajników, co wydatnie zmniejsza ich wymiary i masę.
Szerszy niż w starszych systemach jest zakres usług oferowanych przez operatorów GSM. Można przesyłać pliki komputerowe, a nawet zakodowane obrazy, i to z prędkością do 9600 bitów na sekundę z pełnym dupleksowaniem.
GSM jest systemem bardziej pojemnym. Możliwości sieci analogowej w Polsce ocenia się na ok. 200 tys. abonentów. Dla porównania, każdy z polskich operatorów GSM, w pierwszym okresie działalności, zamierza obsłużyć blisko milion użytkowników.
Systemy GSM w poszczególnych krajach są kompatybilne. Oznacza to, że polski właściciel cyfrowej "komórki" będzie mógł korzystać z niej w każdym kraju, w którym działa system GSM (a więc do końca wieku w ponad połowie krajów świata). Już teraz sieć obejmuje całą Europę i wykracza poza nią - od Portugalii przez Gruzję, po południowoafrykańskie państwo Lesotho.
Specyfika działania sieci GSM polega na tym, że sygnał mowy ma postać cyfrową i jest poddawany bardzo skomplikowanej obróbce. Dzięki wysokiej jakości przekazu głos jest doskonale słyszalny.
